Rasti i Belgjikës tregon se si Islamofobia po shprehet gjithnjë e më shumë përmes gjuhës së sigurisë, neutralitetit dhe frikës nga ndryshimet demografike.
Në diskursin politik bashkëkohor, asnjë grua nuk është “shpëtuar” aq pa reshtur sa gruaja muslimane. Ajo paraqitet si viktimë pasive që pret dikë ta çlirojë, ndërsa zgjedhjet e saj lexohen si simptoma shtypjeje. Siç argumenton Soumaya Ghannoushi, kjo grua nuk ekziston: është figurë imagjinare.
Idetë që përmban ai dokument tashmë qarkullonin mes figurave islamofobe shqiptare vite përpara. Kjo ngre një pyetje më të rëndësishme: çfarë qëllimi i shërben kjo narrativë?
Një çerek shekulli pas 11 shtatorit, "Lufta kundër Terrorit" nuk ka marrë fund. Ajo thjesht ka evoluar. Ajo që nisi si përgjigje ndaj një sulmi u kthye në një arkitekturë të qëndrueshme dyshimi, e cila e shpalli kërcënim sigurie vetë identitetin musliman.
EIR 2023 paraqet një panoramë të zymtë të gjendjes së Islamofobisë në Evropë, duke theksuar dështimet sistematike për të luftuar racizmin anti-musliman.
Raporti Evropian i Islamofobisë 2023 zbulon se diskriminimi dhe krimet e urrejtjes ndaj muslimanëve janë në rritje në Evropë, duke theksuar nevojën për veprime urgjente për të adresuar këto çështje.
Islamofobët i riprodhojnë paragjykimet mesjetare në diskursin modern dhe i paraqesin si argumente dhe paradigma me të cilat synojnë krijimin e një vetëdije dhe opinioni refuzues të Islamit.
Duke mbështetur veprimet gjenocidale të Izraelit në Gaza, Perëndimi ka krijuar kushtet për përhapjen e dhunës ndaj muslimanëve globalisht. Si rezultat, Islamofobia është rritur ndjeshëm gjatë vitit të fundit, duke arritur nivele të ngjashme me ato pas sulmeve të 11 shtatorit.