Rasti i Belgjikës tregon se si Islamofobia po shprehet gjithnjë e më shumë përmes gjuhës së sigurisë, neutralitetit dhe frikës nga ndryshimet demografike.
Në diskursin politik bashkëkohor, asnjë grua nuk është “shpëtuar” aq pa reshtur sa gruaja muslimane. Ajo paraqitet si viktimë pasive që pret dikë ta çlirojë, ndërsa zgjedhjet e saj lexohen si simptoma shtypjeje. Siç argumenton Soumaya Ghannoushi, kjo grua nuk ekziston: është figurë imagjinare.
Idetë që përmban ai dokument tashmë qarkullonin mes figurave islamofobe shqiptare vite përpara. Kjo ngre një pyetje më të rëndësishme: çfarë qëllimi i shërben kjo narrativë?
Një çerek shekulli pas 11 shtatorit, "Lufta kundër Terrorit" nuk ka marrë fund. Ajo thjesht ka evoluar. Ajo që nisi si përgjigje ndaj një sulmi u kthye në një arkitekturë të qëndrueshme dyshimi, e cila e shpalli kërcënim sigurie vetë identitetin musliman.
Tomaž Mastnak argumenton në këtë ese se Islamofobia ka rrënjë të thella në historinë perëndimore dhe se ajo vazhdon të formësojë qëndrimet ndaj muslimanëve akoma edhe sot.
Eseja “Islamofobia dhe kufijtë e multikulturalizmit” ofron një analizë të sfidave me të cilat përballet multikulturalizmi në perëndim në kontekstin e islamofobisë.
Politologu i shquar austriak, Farid Hafez, një kritik i hapur i politikave islamofobe të Austrisë, dëshmon se si puna e tij akademike mbi islamofobinë u etiketua si "formë terrorizmi".
Për gratë muslimane, hixhabi nuk është thjeshtë një veshje, por edhe shënjues i besimit, identitetit dhe një mënyrë për të pohuar pavarësinë individuale.
Nga Marvan Bishara
Fashizmi ka qenë në mendjen e miqve dhe armiqve të Izraelit që kur "Shteti Hebre" mbajti zgjedhjet e fundit dhe kur ish-kryeministri i tij Benjamin Netanyahu filloi negociatat për të formuar një koalicion të ri. Janë shtuar paralajmërimet se Izraeli "po shkon...